എൻ്റെ ബാപ്പുജിക്ക്, കൊറോണ ഹിറ്റ്ലറിനെ വെല്ലുംവിധം ഏകാധിപത്യം കാഴ്ചവെക്കുമ്പോൾ, അടച്ചിട്ട കിളിവാതിലികൾക്കിടയിലെ ആനിൻ്റെ ഡയറിക്കുറിപ്പുകൾ പോലെ ഈ കത്ത് അങ്ങ് ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കില്ലല്ലേ? എഴുതാതിരിക്കാൻ പലവട്ടം ശ്രമിച്ചതാണ്, പക്ഷെ ഇരുണ്ട മേഘങ്ങൾ പോലെ ഇന്ത്യയുടെ മുഖവും മങ്ങുമ്പോൾ ഞാൻ എങ്ങനെയാണ് എഴുതാതിരിക്കുക? അതേ ബാപ്പുജി, ജീവിക്കുന്ന സത്യമായ ഇന്ത്യ ഒരുപിടി മണ്ണോളം മരിച്ചു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു, ആ ഇന്ത്യയുടെ അവസാന ശ്വാസം മാത്രമാണ്,ഞാൻ കുറിക്കുന്ന ഓരോ വാക്കുകളും...! സൂര്യൻ അസ്തമിക്കാത്ത മഹാസാമ്രാജ്യത്തെ അഹിംസ എന്ന ആയുധമേന്തി അടിയുറവ് പറയിച്ച ദിനം അങ്ങ് ഓർക്കുന്നില്ലേ? ഏതൊരു മറവിയേയും ആ ചിത്രങ്ങളെ സ്പർഷിക്കാൻ അങ്ങ് അനുവാദിക്കില്ലെന്ന് എനിക്കു ഊഹിക്കാവുന്നതെയൊള്ളൂ. എന്നാൽ ആ ഓർമ്മകളിലത്രയും നനുത്ത പുഞ്ചിരിയേക്കാൾ പുരണ്ടിരിക്കുന്നത് രക്തക്കറയല്ലേ? ഇന്ത്യയെ വെട്ടി മുറിപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ ഒഴുകിയ രക്തത്തിൻ്റെ കറ! 74 വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും ആ മുറിവിന് മുറിയൂട്ടി ലഭിച്ചില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അങ്ങ് വിശ്വസിക്കുമോ? എന്നാൽ അതാണ് ...
പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങൾ കാലം തെറ്റുന്ന കാലവർഷവും അതിന്റെ ബാക്കിയായി വരുന്ന പ്രകൃതിദുരന്തങ്ങളും ഇന്ന് നമ്മുക്ക് വളരെയധികം പരിചിതമാണ്.മഴക്കാലത്തെ കുറച്ചു മാസങ്ങൾ ദുരിതശ്വാസക്യാമ്പിൽ കഴിയുക എന്നത് ഇപ്പോൾ ഒരു ആചാരം പോലെയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഓരോ വർഷവും ഇത്രയേറെ ദുരന്തങ്ങളും നാശനഷ്ടങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടും പ്രകൃതിക്കു മേലുള്ള മനുഷ്യന്റെ കടന്നുകയറ്റത്തിന് മാത്രം യാതോരു അവസാനവും ഇല്ല. മനുഷ്യൻ പ്രകൃതിയെ സ്നേഹിച്ചുതുടങ്ങിയാൽ മാത്രമേ പ്രകൃതി മനുഷ്യനെ സംരക്ഷിക്കുക യുള്ളൂ എന്ന കാര്യം നാം പലപ്പോഴും വിസ്മരിക്കുന്നു.
തിരക്കഥ എന്നത് എന്താണെന്നും ഇതിൽ എന്തെല്ലാം ഉൾപ്പെടുടുന്നുണ്ടെന്നും എനിക്ക് ഇതിൽനിന്നും മനസിലാക്കാൻ സാധിച്ചു . ഒരു സിനിമ നിർമിക്കുന്നതിൽ വലിയൊരു പ്രാധാന്യം തിരക്കഥകുണ്ട്. സിനിമയുട ഓരോ ഘട്ടങ്ങളും മനോഹരമാകുന്നത് തിരക്കഥയാണ്. നമ്മളെ ചിരിപ്പിക്കുന്നതും കരയിപ്പിക്കുന്നതു എല്ലാം അതിലെ ഓരോ വരികളോ ഭാവങ്ങളോ ആയിരിക്കും. ഓരോ സിനിമയുടെയും വിജയത്തിന്റെ പിന്നിലും തിരക്കഥാകൃത്തിന്റ വലിയൊരു പങ്കുണ്ട്.
അഭിപ്രായങ്ങള്
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ